رواق

قرارگیری پروژه در منطقه‌ای که با سرعت در حال توسعه است، اهمیت حضور شهری ساختمان را بیشتر می‌کند. در پاسخ به این شرایط، طراحی پروژه به جای تأکید بر حجم‌های منفرد، از یک پوسته پیوسته برای یکپارچه‌کردن مجموعه استفاده می‌کند. این پوسته، عملکردهای مختلف را در بر می‌گیرد و با تغییر شکل و امتداد خود، حجمی یکپارچه و پویا ایجاد می‌کند. فرم پوسته با تغییر در عمق، ارتفاع و جهت، تصویری متحرک از ساختمان به وجود می‌آورد. این تغییرات نه‌تنها پیچیدگی برنامه داخلی را در نمای بیرونی بازتاب می‌دهند، بلکه باعث می‌شوند ساختمان از زوایای مختلف، چهره‌های متفاوتی داشته باشد. به این ترتیب، نما از یک سطح ثابت فراتر رفته و به بخشی از سازمان فضایی و هویت پروژه تبدیل می‌شود.

لایه‌های فنی ساختمان در پشت پوسته پیوسته نما یکپارچه شده‌اند؛ به‌گونه‌ای که زیرسازه بام و پنل‌های ساندویچی، عملکرد سازه‌ای و حرارتی آن را پشتیبانی می‌کنند. در داخل، فضاهای ورزشی، تفریحی و اجتماعی در قالب مجموعه‌ای واحد سازمان‌دهی شده‌اند و رستوران روباز، این تجربه را به فضای بیرونی گسترش می‌دهد.

نتیجه، ساختمانی پویا است که عملکردهای متنوع را از طریق یک زبان معماری واحد در کنار هم قرار داده و میان عملکرد، ساختار و حضور شهری ارتباط برقرار می‌کند.