ونوشه

قرارگیری پروژه میان طبیعت شمال و برخورداری از دید همزمان به کوه و دریا، ارتباط با فضای بیرون را به یکی از کیفیت‌های اصلی خانه تبدیل کرده است. حجم ساختمان با سطوح روشن، بازشوهای وسیع و تراس‌های باز شکل گرفته تا حضور طبیعت، نور و منظر در فضاهای داخلی ادامه پیدا کند. در این میان، آب به عنصر واسط میان معماری و محوطه تبدیل می‌شود و حضور آن از نخستین لحظه ورود آغاز می‌شود.

آب از نخستین لحظه ورود، بخشی از تجربه معماری است؛ مسیر ورودی از میان استخری کم‌عمق عبور می‌کند و این حضور در طبقه میانی با استخر اصلی ادامه می‌یابد. قرارگیری استخر در مقطع بنا باعث شده کف آن در طبقه زیرین به صورت سقفی با کاشی‌های آبی دیده شود و آب، فراتر از عملکرد خود، کیفیت فضایی طبقات را نیز شکل دهد. در کنار سطوح سفید و خنثی بنا، این سطح آبی همراه با شیشه، تراس‌ها و پوشش گیاهی، ارتباط میان فضای داخلی، محوطه و منظر طبیعی را تقویت می‌کند.

حرکت در ویلای ونوشه از آب آغاز می‌شود و در امتداد فضاهای داخلی، تراس‌ها و چشم‌اندازهای باز ادامه می‌یابد. بازشوهای وسیع، دید به کوه و دریا را وارد فضاهای زندگی می‌کنند و در کنار آب و پوشش گیاهی، مرز میان فضای داخلی و طبیعت پیرامون را کمرنگ می‌سازند. علاقه کارفرما به آب در این پروژه به یک منطق فضایی تبدیل شده است؛ عنصری که حرکت، فضا و منظر را به یکدیگر پیوند می‌دهد و تجربه خانه را به‌صورت تدریجی در ارتباط با محیط شکل می‌دهد.